Σπίλοι

Οι μελανινοκυτταρικοί σπίλοι (κοινώς ελιές του δέρματος) είναι καλοήθεις βλάβες που προκύπτουν από τον πολλαπλασιασμό των μελανινοκυττάρων του δέρματος (σπιλοκυττάρων). Ανάλογα με την εντόπιση των σπιλοκυττάρων διακρίνονται σε συνδεσμικούς, μικτούς και χοριακούς μελανινοκυτταρικούς σπίλους.

Οι επίκτητοι σπίλοι εμφανίζονται στην πρώιμη παιδική ηλικία, ωριμάζουν σε αριθμό και μέγεθος στη νεαρή ενήλικη ζωή και σταδιακά υποστρέφουν ως την ηλικία των 60 ετών.

Ενδείξεις αφαίρεσης ενός «ύποπτου» σπίλου:
Σύμφωνα με το μνημονικό κανόνα ΑBCDE, που έχει συσταθεί από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία και από την Αμερικανική Δερματολογική Ακαδημία, μια προϋπάρχουσα ή νέα βλάβη πρέπει να μας ανησυχεί όταν παρουσιάζει τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

Α: Asymmetry (Ασυμμετρία)
Β: Borders Irregular (Aνώμαλα όρια)
C: Colour Variations (Ποικιλοχρωμία)
D: Diameter (Διάμετρος>6mm)
E: Evolving Εξέλιξη ή αλλαγή στο μέγεθος, σχήμα, χρώμα της βλάβης ή συμπτώματα (κνησμός, αιμορραγία, εξέλκωση)

Επιπλέον ένδειξη αφαίρεσης ενός σπίλου αποτελεί η εντόπιση του, όταν καθίσταται δύσκολη η παρακολούθηση του, όπως βλάβες που εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής, στα πέλματα και στην πρωκτογεννητική περιοχή.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέταση και παρακολούθηση των σπίλων του δέρματος παίζει η δερματοσκόπηση. Η δερματοσκόπηση αποτελεί μια μη επεμβατική διαγνωστική τεχνική που με τη χρήση ειδικού οργάνου, του δερματοσκοπίου, επιτρέπει την υπό μεγέθυνση παρατήρηση δομών μέχρι το βάθος του άνω χορίου.